Μια συγκλονιστική ιστορία οικογενειακής απώλειας εκτυλίχθηκε στο Κερατσίνι, όπου ένα ζευγάρι ηλικιωμένων βρέθηκε νεκρό στο μπαλκόνι του σπιτιού του. Η τραγική κατάληξη φαίνεται να συνδέεται άμεσα με τον θάνατο του γιου τους περίπου έναν χρόνο πριν, έναν χαμό που, σύμφωνα με συγγενείς και γείτονες, δεν μπόρεσαν ποτέ να ξεπεράσουν.
Το ζευγάρι εντόπισε ο εγγονός τους, ο οποίος πήγε στο σπίτι για να τους αφήσει ψωμί. Μπαίνοντας στο διαμέρισμα, βρέθηκε μπροστά στο σοκαριστικό θέαμα των παππούδων του, ξαπλωμένων δίπλα-δίπλα στο μπαλκόνι. Όπως ανέφερε αργότερα, οι δύο ηλικιωμένοι ήταν «μαζί από τα 15 τους χρόνια», ένα ζευγάρι που είχε περάσει ολόκληρη τη ζωή του ενωμένο και είχε δεθεί περισσότερο από ποτέ μετά τον θάνατο του μοναχογιού τους.
Γείτονες περιγράφουν δύο ανθρώπους συντετριμμένους τον τελευταίο χρόνο. Η απώλεια του παιδιού τους τους είχε αλλάξει ριζικά: είχαν κλειστεί στον εαυτό τους και έδειχναν ότι δεν μπορούσαν να συνέλθουν από το σοκ και τη θλίψη. Η ψυχολογική τους κατάσταση είχε επιβαρυνθεί σημαντικά, με αποτέλεσμα να εξαρτώνται ο ένας από τον άλλο σε κάθε καθημερινή στιγμή.
Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία της ιατροδικαστικής εξέτασης, ο άνδρας υπέστη αρχικά οξύ καρδιακό επεισόδιο. Η γυναίκα του, βλέποντάς τον να καταρρέει, φαίνεται πως υπέστη και εκείνη λίγη ώρα αργότερα ανακοπή καρδιάς. Οι θάνατοί τους εκτιμάται ότι συνέβησαν σε πολύ κοντινά χρονικά διαστήματα, κάτι που ενισχύει την εικόνα μίας κοινής, σχεδόν ταυτόχρονης, τραγικής αποχώρησης.
Η αστυνομία αποκλείει κάθε ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας, ενώ η οικογένεια προσπαθεί να διαχειριστεί το διπλό χτύπημα της μοίρας μέσα σε τόσο σύντομο διάστημα. Οι κάτοικοι της περιοχής μιλούν για ένα «αυτοκόλλητο ζευγάρι» που ήταν πάντα μαζί, σε κάθε χαρά και δυσκολία, και τελικά έφυγαν μαζί, μην μπορώντας να αντέξουν τον πόνο της απώλειας του παιδιού τους.
Η υπόθεση συγκλονίζει όχι μόνο λόγω των συνθηκών, αλλά και επειδή αναδεικνύει το βάθος της ανθρώπινης σύνδεσης και το βάρος που μπορεί να έχει η θλίψη. Σε έναν κόσμο που συχνά μετρά γεγονότα σε αριθμούς και περιστατικά, η ιστορία αυτού του ζευγαριού θυμίζει πως υπάρχουν δεσμοί που δεν σπάνε ούτε μπροστά στον θάνατο.