Η χθεσινή παρουσίαση του βιβλίου «Ιθάκη» στο θέατρο Παλλάς σήμανε περισσότερο από μια απλή «έκθεση» — αποτέλεσε ξεκάθαρο σημείο εκκίνησης για την πολιτική «νέα αρχή» που επιχειρεί ο Αλέξης Τσίπρας. Ο ίδιος, χωρίς να εκφωνήσει επίσημη ανακοίνωση ίδρυσης νέου κόμματος, έστειλε μήνυμα πολιτικής αυτοοργάνωσης, επανίδρυσης και αναγέννησης του προοδευτικού χώρου· προανήγγειλε ένα «νέο ταξίδι» που, όπως είπε, ξεκινά από σήμερα.
Η αίθουσα του Παλλάς γέμισε από κόσμο πολύ πριν την έναρξη: οι θέσεις του θεάτρου ήταν ασφυκτικά γεμάτες και πολλοί αναγκάστηκαν να παραμείνουν στα θεωρεία ή ακόμη και έξω από την αίθουσα, ώστε να ακούσουν — από τα σκαλοπάτια — την ομιλία του.
Το γεγονός αυτό — σε συνδυασμό με την παρουσία περίπου 25 βουλευτών από τον σημερινό ή τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στελεχών της «Νέας Αριστεράς» — έστειλε ισχυρό πολιτικό σήμα: η εκδήλωση δεν ήταν ένα λογοτεχνικό γεγονός, αλλά μια πολιτική πράξη, με σαφή στόχευση.
Στην ομιλία του, ο Τσίπρας επέλεξε να μην χρησιμοποιήσει τη λέξη «νέο κόμμα», αλλά το πλαίσιο των «πρωτοβουλιών αυτοοργάνωσης» και της συλλογικής συμμετοχής: «Δεν αρκούν κομματικές συνταγές. Χρειάζεται μια ριζική αναδιάταξη — από τη βάση, από τις γειτονιές, από τα σχολεία, από τους εργασιακούς χώρους» τόνισε, προσκαλώντας όποιον συμφωνεί σε «συνεπιβάτες», απορρίπτοντας ωστόσο κομματικές «ρεζερβέ» για την πρώτη θέση.
Το τρίπτυχο «Αυτοοργάνωση – Επανίδρυση – Αναγέννηση» αποτελεί τη ραχοκοκαλιά του νέου δόγματος που παρουσίασε.
Οι αναφορές του προς τα υπάρχοντα κόμματα της προοδευτικής παράταξης — τόσο τον σημερινό ΠΑΣΟΚ όσο και το σημερινό ΣΥΡΙΖΑ — ήταν σαφείς και με αιχμές. Η κριτική του επικεντρώθηκε στο γεγονός ότι, κατά την εκτίμησή του, τα κόμματα αυτά «δεν παράγουν πλέον το οξυγόνο που η κοινωνία χρειάζεται», ότι έχουν εγκλωβιστεί σε δομές και πολιτικές που δεν οδηγούν σε ουσιαστικές αλλαγές, αλλά σε «διαχειριστικές» πολιτικές.
Παράλληλα, ο πρώην πρωθυπουργός ανέλαβε να υπερασπιστεί και τα πεπραγμένα της διακυβέρνησης του, αναδεικνύοντας ως παρακαταθήκη την έξοδο της χώρας από την επιτροπεία των πιστωτών, την «ρύθμιση του χρέους», και την προσπάθεια κοινωνικής δικαιοσύνης. Ωστόσο, δεν απέφυγε και την αυτοκριτική· δήλωσε πως το βιβλίο του δεν είναι έργο αυτοθαυμασμού, αλλά «πρόταση, λογαριασμός με τους πολίτες»· μια πολιτική πρόταση που φιλοδοξεί να ξαναγράψει τους όρους του πολιτικού παιχνιδιού.
Η βραδιά έκλεισε με ξεκάθαρο «κάλεσμα»: όχι σε ένα νέο και «παραδοσιακό» κόμμα με ιεραρχίες και κορυφαίες θέσεις, αλλά σε μια ανοιχτή, κινηματική, συλλογική προσπάθεια — μια «νέα Ιθάκη» για την Ελλάδα, που θα χτιστεί από τη βάση.
Η παρουσίαση της «Ιθάκης» δεν ήταν απλώς βιβλιοπαρουσίαση. Ήταν πολιτικό μανιφέστο, μια πιθανή πρόθεση για αυτό που πιθανόν να δούμε το 2026 — ένα νέο πολιτικό υποκείμενο στον προοδευτικό χώρο, με ελπίδα για αλλαγή και με στόχο να δώσει ξανά φωνή στην κοινωνία.
About the Author
